Reclinic
หมอคณินทร์
หน้าแรก › บทความสุขภาพ › ยาลดน้ำหนักกลุ่ม GLP-1 กับข้อเข่า
บทความสุขภาพ · ข้อเข่า ข้อสะโพก
ยาลดน้ำหนักกลุ่ม GLP-1
กับข้อเข่าเสื่อมและการผ่าตัดข้อเทียม
น้ำหนักตัวมีผลต่อข้อเข่าเสื่อมทั้งในช่วงที่รักษาโดยไม่ผ่าตัดและเมื่อต้องผ่าตัดเปลี่ยนข้อเทียม การลดน้ำหนักได้ประมาณ 10% ช่วยลดปวดเข่าได้ชัดเจน [1] ส่วนผู้ที่น้ำหนักเกินมาก มีโอกาสติดเชื้อหลังผ่าตัดข้อเทียมสูงกว่า [2] ยาฉีดกลุ่ม GLP-1 เช่น เซมากลูไทด์ (semaglutide) และเทอร์เซพาไทด์ (tirzepatide) เป็นยาที่ต้องใช้ตามแพทย์สั่ง ซึ่งช่วยให้น้ำหนักลดลงได้มากในงานวิจัย [3] บทความนี้รวบรวมงานวิจัยเรื่องยากลุ่มนี้กับข้อเข่าเสื่อม ผลข้างเคียงที่ควรรู้ และการเตรียมตัวหากกำลังใช้ยาแล้ววางแผนผ่าตัด โดย รศ.นพ. คณินทร์ ศัลยแพทย์กระดูกและข้อ Reclinic หาดใหญ่
เขียนและทบทวนโดย รศ.นพ. คณินทร์ เอี่ย มธนาภรณ์
ศัลยแพทย์กระดูกและข้อ (ว.35052) · ทบทวนล่าสุด พฤศจิกายน 2569 · อ่านประมาณ 9 นาที
น้ำหนักเกี่ยวกับอาการปวดเข่าอย่างไร
หลายคนรู้อยู่แล้วว่าการลดน้ำหนักช่วยข้อเข่า แต่ทำได้ยาก โดยเฉพาะเมื่อปวดเข่าจนออกกำลังกายได้น้อย ซึ่งไม่ใช่ความผิดของใคร ทุกก้าวที่เดิน เข่ารับแรงมาก กว่าน้ำหนักตัวหลายเท่า เมื่อน้ำหนักลดลง แรงที่ลงบนเข่าก็ลดลงด้วย [6]
สิ่งที่งานวิจัยพบ
✓ แนวทางการรักษาข้อเข่าเสื่อมสากลแนะนำให้ลดน้ำหนักในผู้ที่น้ำหนักเกิน เป็นการรักษาหลักควบคู่กับการออกกำลังกาย [7]
✓ การลดน้ำหนักมากกว่าประมาณ 5% ช่วยให้ใช้งานเข่าได้ดีขึ้น [8]
✓ ยิ่งลดได้มาก อาการยิ่งดีขึ้น ผู้ที่ลดได้ 10–20% ปวดน้อยกว่าผู้ที่ลดได้น้อยกว่า 10% อย่างชัดเจน [1]
✓ การคุมอาหารร่วมกับออกกำลังกาย ลดปวดได้มากกว่าการออกกำลังกายอย่างเดียว [6]
✓ การคุมอาหารและออกกำลังกายยังเป็นพื้นฐานของทุกคน ยาเป็นตัวช่วยเสริมสำหรับบางคนเท่านั้น
น้ำหนักจึงเป็นปัจจัยที่ช่วยให้การรักษาข้อเข่าเสื่อมโดยไม่ผ่าตัด เช่น การบริหารกล้ามเนื้อ ยา หรือการฉีดยา ได้ผลดีขึ้น สำหรับข้อสะโพกเสื่อม น้ำหนักมีผลน้อยกว่าข้อเข่า และยังไม่มีงานวิจัยของยากลุ่มนี้ในข้อสะโพกโดยตรง
น้ำหนักมีผลต่อการผ่าตัดข้อเทียมอย่างไร
ผู้ที่น้ำหนักเกินมากยังผ่าตัดเปลี่ยนข้อเทียมได้ และส่วนใหญ่ได้ประโยชน์ชัดเจน แต่มีโอกาสเกิดภาวะแทรกซ้อนบางอย่างสูงขึ้น การรู้ไว้ช่วยให้เตรียมตัวได้ดีขึ้น
การติดเชื้อหลังผ่าตัด
การศึกษาผู้ป่วยกว่า 9,000 รายพบว่าโอกาสติดเชื้อใกล้เคียงกันเมื่อดัชนีมวลกายต่ำกว่า 35 แต่สูงขึ้นประมาณ 2 เท่าที่ 35–39.9 และประมาณ 4 เท่าที่ 40 ขึ้นไป [2]
เบาหวานร่วมกับน้ำหนักเกินมาก
ผู้ที่มีทั้งสองภาวะมีโอกาสติดเชื้อสูงกว่า การคุมน้ำตาลก่อนผ่าตัดจึงส ำคัญเช่นกัน [9]
การผ่าตัดแก้ไขข้อเทียมในภายหลัง
การรวบรวมงานวิจัยในการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าพบว่า ผู้ที่น้ำหนักเกินมีโอกาสต้องผ่าตัดแก้ไขสูงกว่าเล็กน้อย [10]
น้ำหนักไม่ใช่เกณฑ์เดียว
การศึกษาผู้ป่วยกว่า 27,000 รายพบว่า หากใช้ดัชนีมวลกาย 40 เป็นเกณฑ์ตัดสินว่าจะไม่ผ่าตัด จะมีผู้ป่วยที่ผ่าตัดได้โดยไม่มีภาวะแทรกซ้อนถูกปฏิเสธประมาณ 14 คน ต่อภาวะแทรกซ้อนที่ป้องกันได้ 1 ครั้ง [11]
รศ.นพ. คณินทร์ ไม่ได้ใช้น้ำหนักเป็นเกณฑ์ตัดสินว่าผ่าตัดได้หรือไม่ แต่จะพิจารณาร่วมกับโรคประจำตัว อาการ และความพร้อมของผู้ป่วย การดูแลน้ำหนักก่อนผ่าตัดเป็นการช่วยลดความเสี่ยง ไม่ใช่เงื่อนไขที่ต้องผ่านให้ได้
ยากลุ่ม GLP-1 คืออะไร
ยาทำงานอย่างไร
ยาเลียนแบบฮอร์โมนที่ลำไส้หลั่งออกมาหลังกินอาหาร ทำให้อิ่มเร็วและอิ่มนาน กระเพาะอาหารบีบตัวช้าลง จึงกินน้อยลงโดยไม่หิวมาก เดิมใช้รักษาโรคเบาหวาน ต่อมาใช้ดูแลน้ำหนักในขนาดที่ต่างกัน เป็นยาฉีดใต้ผิวหนังสัปดาห์ละครั้ง เริ่มจากขนาดต่ำแล้วค่อย ๆ เพิ่มทุกประมาณ 4 สัปดาห์
เซมากลูไทด์กับเทอร์เซพาไทด์ต่างกันอย่างไร
เ ซมากลูไทด์ออกฤทธิ์ที่ตัวรับ GLP-1 ส่วนเทอร์เซพาไทด์ออกฤทธิ์ทั้งตัวรับ GLP-1 และ GIP งานวิจัยแบบสุ่มที่เปรียบเทียบสองยาโดยตรงพบว่า ที่ 72 สัปดาห์ น้ำหนักลดลงเฉลี่ยประมาณ 20% กับเทอร์เซพาไทด์ และประมาณ 14% กับเซมากลูไทด์ [3]
ตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน 2569 ยาฉีดกลุ่มนี้เป็นยาควบคุมพิเศษ ต้องมีใบสั่งแพทย์และจ่ายโดยเภสัชกร ไม่ควรซื้อจากช่องทางออนไลน์หรือแหล่งที่ไม่ทราบที่มา เพราะอาจได้ยาปลอมหรือยาที่เก็บรักษาไม่ถูกต้อง
งานวิจัยในข้อเข่าเสื่อมพบอะไร
งานวิจัยที่สำคัญเรื่องยากลุ่มนี้กับข้อเข่าเสื่อม สรุปได้ ดังนี้
เซมากลูไทด์ในผู้ที่น้ำหนักเกินมากและข้อเข่าเสื่อม
งานวิจัยแบบสุ่ม 407 ราย ติดตาม 68 สัปดาห์ (ดัชนีมวลกายเฉลี่ยประมาณ 40) พบว่าน้ำหนักลดลงประมาณ 14% เทียบกับ 3% ในกลุ่มยาหลอก คะแนนปวดเข่าลดลงมากกว่ากลุ่มยาหลอกอย่างชัดเจน และเดินหรือทำกิจวัตรได้ดีขึ้น [12]
กลุ่มยาหลอกก็ดีขึ้นเช่นกัน
ในงานวิจัยเดียวกัน ผู้ที่ได้ยาหลอกร่วมกับคำแนะนำเรื่องอาหารและการออกกำลังกายก็ปวดลดลงพอสมควร แสดงว่าการปรับพฤติกรรมเองมีประโยชน์ [12]
เทอร์เซพาไทด์
ช่วยลดน้ำหนักได้มากในงานวิจัยแบบสุ่ม [13] แต่ ณ ปัจจุบันยังไม่มีงานวิจัยแบบสุ่มที่ตีพิมพ์ผลเรื่องอาการข้อเข่าเสื่อมโดยตรง และมีงานวิจัยที่กำลังศึกษาว่าช่วยลดการผ่าตัด เปลี่ยนข้อเข่าได้หรือไม่
ยาไม่ได้ซ่อมกระดูกอ่อน
ผลต่ออาการปวดส่วนใหญ่มาจากน้ำหนักที่ลดลง ยังไม่มีหลักฐานว่ายาทำให้กระดูกอ่อนที่สึกไปแล้วกลับคืนมา
ผลจะอยู่เมื่อใช้ยาต่อเนื่อง
หลังหยุดเซมากลูไทด์ 1 ปี น้ำหนักกลับขึ้นประมาณ 2 ใน 3 ของที่ลดไป [4] และในงานวิจัยของเทอร์เซพาไทด์ ผู้ที่เปลี่ยนเป็นยาหลอกน้ำหนักกลับขึ้นประมาณ 14% ภายในราวหนึ่งปี ขณะที่ผู้ที่ใช้ยาต่อน้ำหนักยังลดลงต่อ [14]
งานวิจัยข้อเข่าเสื่อมทำในผู้ที่น้ำหนักเกินมาก ผลในผู้ที่น้ำหนักเกินเล็กน้อยอาจไม่เท่ากัน
ใครอาจเหมาะ ใครควรระวัง
การใช้ยากลุ่มนี้ขึ้นกับน้ำหนัก โรคประจำตัว ยาที่ใช้อยู่ และความตั้งใจของผู้ป่วย แพทย์จะประเมินเป็นรายบุคคลเสมอ และใช้ร่วมกับการคุมอาหารและออกกำลังกายเสมอ
อาจเหมาะ
ผู้ที่น้ำหนักเกินชัดเจน หรือน้ำหนักเกินร่วมกับโรคที่เกี่ยวข้อง เช่น เบาหวาน ความดันโลหิตสูง ไขมันสูง หรือข้อเข่าเสื่อม ซึ่งพยายามคุมอาหารและออกกำลังกายแล้วแต่น้ำหนักลดได้น้อย สำหรับคนเอเชีย ความเสี่ยงต่อสุขภาพเริ่มเพิ่มขึ้นที่ดัชนีมวลกายต่ำกว่าชาวตะวันตก [15]
ไม่ควรใช้
ผู้ที่ตนเองหรือคนในครอบครัวเคยเป็นมะเร็งไทรอยด์ชนิดเมดัลลารี หรือโรค MEN 2 ผู้ที่ตั้งครรภ์ ให้นมบุตร หรือวางแผนตั้งครรภ์
ต้องระวังและแจ้งแพทย์
ผู้ที่เคยเป็นตับอ่อนอักเสบ นิ่วในถุงน้ำดี โรคไต โรคจอประสาทตาจากเบาหวาน หรือใช้อินซูลินหรือยาลดน้ำตาลบางชนิดร่วมด้วย
ผู้ที่ใช้ยาคุมกำเนิดชนิดกิน
เทอร์เซพาไทด์อาจทำให้ยาคุมชนิดกินได้ผลลดลงในช่วงเริ่มยาและช่วงเพิ่มขนาดยา ควรปรึกษาแพทย์เรื่องการคุมกำเนิดวิธีอื่นร่วมด้วย
ยากลุ่ม GLP-1 ร่วมกับปรับพฤติกรรม
คุมอาหารและออกกำลังกาย
น้ำหนักที่ลดได้ในงานวิจัย
ผลต่ออาการปวดเข่า
ลดลงชัดเจน (เซมากลูไทด์) [12]
ลดลง [6]
ผลข้างเคียงที่พบบ่อย
คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย ท้องผูก [16]
ปวดเมื่อยในช่วงแรก
เมื่อหยุด
ขึ้นกับการรักษาพฤติกรรมต่อเนื่อง
ใช้ร่วมกันได้ไหม
ควรใช้ร่วมกันเสมอ
เป็นพื้นฐานของทุกคน
ยากลุ่ม GLP-1 ร่วมกับปรับพฤติกรรม
ผลข้างเคียงที่ควรรู้
ผลข้างเคียงส่วนใหญ่เป็นไม่มากและเกิดในช่วงแรกของการใช้ยา แต่มีบางอาการที่ควรรู้ไว้
คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย ท้องผูก
พบบ่อย โดยเฉพาะช่วงเริ่มยาและช่วงเพิ่มขนาดยา ส่วนใหญ่เป็นไม่มากและค่อย ๆ ดีขึ้น ในงานวิจัย ผู้ใช้ประมาณ 4–8 ใน 100 รายหยุดยาเพราะผลข้างเคียง [16][13][3]
กล้ามเนื้อลดลงร่วมกับไขมัน
น้ำหนักที่ลดได้ส่วนใหญ่เป็นไขมัน แต่ประมาณ 1 ใน 4 เป็นส่วนที่ไม่ใช่ไขมัน ซึ่งรวมกล้ามเนื้อ [17] ผู้ที่มีข้อเข่าเสื่อมหรือกำลังจะผ่าตัดจึงควรกินโปรตีนให้พอและบริหารกล้ามเนื้อต่อเนื่อง
นิ่วในถุงน้ำดีและตับอ่อนอักเสบ
นิ่วพบมากขึ้นเล็กน้อยเมื่อน้ำหนักลดเร็ว ส่วนตับอ่อนอักเสบพบน้อย [16] หากปวดท้องรุนแรงร้าวไปหลัง หรือปวดท้องด้านขวาบนร่วมกับไข้ ควรพบแพทย์ทันที
ตามัวทันที
มีรายงานภาวะเส้นประสาทตาขาดเลือดซึ่งพบน้อยมาก หากตามัวหรือมองไม่เห็นทันทีควรพบแพทย์โดยเร็ว
ขาดน้ำจากอาเจียนหรือท้องเสีย
อาจทำให้ไตทำงานลดลง ควรดื่มน้ำให้พอ และปรึกษาแพทย์หากอาเจียนหรือท้องเสียมาก
⚠ พบแพทย์ทันที หาก
ปวดท้องรุนแรงไม่หาย อาเจียนมากจนกินหรือดื่มไม่ได้ ตัวเหลืองตาเหลือง ตามัวทันที หรือมีอาการแพ้ เช่น หน้าบวม หายใจลำบาก
กำลังใช้ยาและวางแผนผ่าตัดข้อเข่าหรือข้อสะโพกเทียม
งานวิจัยพบอะไร การรวบรวมงานวิจัยกว่า 96,000 รายพบว่า ผู้ที่ใช้ยากลุ่มนี้ก่อนผ่าตัดข้อเข่าหรือข้อสะโพกเทียม มีภาวะแทรกซ้อนและการกลับมานอนโรงพยาบาลภายใน 90 วันน้อยกว่าผู้ที่ไม่ได้ใช้ [18] แต่ข้อมูลทั้งหมดมาจากการเก็บข้อมูลย้อนหลัง ความน่าเชื่อถือยังต่ำ อีกการรวบรวมหนึ่งพบกระดูกรอบข้อเทียมหักมากขึ้นเล็กน้อยในปีแรก [19] และเมื่อติดตามถึง 2 ปี ยังไม่เห็นประโยชน์ที่ชัดเจน [20] จึงยังสรุปไม่ได้ว่ายาช่วยให้ผลผ่าตัดดีขึ้น และยาอาจไม่ได้ทำให้น้ำหนักลดถึงเป้าหมายในทุกราย [21]
ก่อนวันผ่าตัด ยากลุ่มนี้ทำให้กระเพาะอาหารว่างช้า จึงอาจมีอาหารค้างในกระเพาะแม้งดอาหารตามเวลาปกติ ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงสำลักระหว่างดมยาหรือให้ยานอนหลับ แนวทางร่วมของสมาคมวิสัญญีและสมาคมทางเดินอาหารปี 2567 และแนวทางของสหราชอาณาจักรปี 2568 แนะนำให้ผู้ป่วยส่วนใหญ่ใช้ยาต่อได้ โดยประเมินความเสี่ยงเป็นรายบุคคล ผู้ที่มีความเสี่ยงสูง เช่น อยู่ในช่วงเพิ่มขนาดยา ใช้ยาขนาดสูง หรือยังมีคลื่นไส้ อาเจียน ท้องอืด อาจต้องกินอาหารเหลวใสอย่างเดียว 24 ชั่วโมงก่อนผ่าตัด หรือแพทย์อาจให้หยุดยาก่อน [5][22]
คำแนะนำของแต่ละโรงพยาบาลอาจต่างกันได้ ผู้ป่วยจึงควรทำตามที่แพทย์และวิสัญญีแพทย์กำหนด และไม่ควรหยุดหรือปรับยาเอง
ถ้ากำลังใช้ยาและนัดผ่าตัดข้อเทียม ควรทำอย่างไร
1
แจ้งแพทย์ตั้งแต่วันนัดผ่าตัด
บอกชื่อยา ขนาด และวันที่ฉีดครั้งล่าสุด ทั้งกับศัลยแพทย์และวิสัญญีแพทย์
2
ไม่เพิ่มขนาดยาช่วงใกล้ผ่าตัด
อาการคลื่นไส้มักเกิดช่วงเพิ่มขนาดยา จึงควรผ่าตัดเมื่อใช้ยาขนาดเดิมจนอาการคงที่แล้ว [5]
3
ท ำตามคำแนะนำเรื่องอาหารก่อนผ่าตัด
บางรายอาจต้องกินอาหารเหลวใส 24 ชั่วโมงก่อนผ่าตัด หรือหยุดยาก่อนตามที่แพทย์กำหนด [5][22]
4
วันผ่าตัด
แจ้งวิสัญญีแพทย์อีกครั้ง โดยเฉพาะหากยังคลื่นไส้ อาเจียน หรือท้องอืด
5
หลังผ่าตัด
กลับมาใช้ยาเมื่อกินอาหารได้ปกติและไม่คลื่นไส้อาเจียน หากหยุดยาไปหลายสัปดาห์ แพทย์อาจให้เริ่มใหม่จากขนาดต่ำ ระหว่างนี้กินโปรตีนให้พอและฝึกเดินตามโปรแกรม
6
ดูแลน้ำหนักระยะยาว
การดูแลน้ำหนักหลังผ่าตัดช่วยถนอมข้อเทียมและข้ออื่น ๆ
อ่านการเตรียมตัวทั้งหมดได้ที่หน้าเตรียมตัวก่อนผ่าตัดเปลี่ยนข้อเทียม →
ใช้ยาให้ได้ประโยชน์และปลอดภัย
สิ่งที่ควรทำ
✓ ใช้ยาตามที่แพทย์สั่ง และพบแพทย์ตามนัดเพื่อติดตามน้ำหนักและผลข้างเคียง
✓ ไม่ซื้อยาจากออนไลน์หรือแหล่งที่ไม่ทราบที่มา
✓ กินโปรตีนให้พอทุกมื้อ ดื่มน้ำให้เพียงพอ
✓ บริหารกล้ามเนื้อต้นขาและสะโพกสม่ำเสมอ ออกกำลังกายที่ไม่กระแทกข้อ เช่น ปั่นจักรยาน ว่ายน้ำ
✓ กินช้า ๆ มื้อเล็ก ๆ หยุดเมื่ออิ่ม เพื่อลดคลื่นไส้
✓ แจ้งแพทย์ทุกครั้งก่อนผ่าตัด ส่องกล้อง หรือดมยา
✓ วางแผนกับแพทย์ตั้งแต่เริ่มว่าจะดูแลน้ำหนักอย่างไรเมื่อหยุดยา
อ่านต่อ
คำถามที่พบบ่อย
เอกสารอ้างอิง
Messier SP, et al. Intentional weight loss in overweight and obese patients with knee osteoarthritis: is more better? Arthritis Care Res 2018;70:1569–1575.
Lübbeke A, et al. Body mass and weight thresholds for increased prosthetic joint infection rates after primary total joint arthroplasty. Acta Orthop 2016;87:132–138.
Aronne LJ, et al. Tirzepatide as compared with semaglutide for the treatment of obesity. N Engl J Med 2025;393:26–36.
Wilding JPH, et al. Weight regain and cardiometabolic effects after withdrawal of semaglutide: the STEP 1 trial extension. Diabetes Obes Metab 2022;24:1553–1564.
Kindel TL, et al. Multisociety clinical practice guidance for the safe use of glucagon-like peptide-1 receptor agonists in the perioperative period. Surg Obes Relat Dis 2024;20:1183–1186.
Messier SP, et al. Effects of intensive diet and exercise on knee joint loads, inflammation, and clinical outcomes among overweight and obese adults with knee osteoarthritis: the IDEA randomized clinical trial. JAMA 2013;310:1263–1273.
Kolasinski SL, et al. 2019 American College of Rheumatology/Arthritis Foundation guideline for the management of osteoarthritis of the hand, hip, and knee. Arthritis Rheumatol 2020;72:220–233.
Christensen R, et al. Effect of weight reduction in obese patients diagnosed with knee osteoarthritis: a systematic review and meta-analysis. Ann Rheum Dis 2007;66:433–439.
Jämsen E, et al. Obesity, diabetes, and preoperative hyperglycemia as predictors of periprosthetic joint infection: a single-center analysis of 7181 primary hip and knee replacements for osteoarthritis. J Bone Joint Surg Am 2012;94:e101.
Kerkhoffs GM, et al. The influence of obesity on the complication rate and outcome of total knee arthroplasty: a meta-analysis and systematic literature review. J Bone Joint Surg Am 2012;94:1839–1844.
Giori NJ, et al. Risk reduction compared with access to care: quantifying the trade-off of enforcing a body mass index eligibility criterion for joint replacement. J Bone Joint Surg Am 2018;100:539–545.
Bliddal H, et al. Once-weekly semaglutide in persons with obesity and knee osteoarthritis. N Engl J Med 2024;391:1573–1583.
Jastreboff AM, et al. Tirzepatide once weekly for the treatment of obesity. N Engl J Med 2022;387:205–216.
Aronne LJ, et al. Continued treatment with tirzepatide for maintenance of weight reduction in adults with obesity: the SURMOUNT-4 randomized clinical trial. JAMA 2024;331:38–48.
WHO Expert Consultation. Appropriate body-mass index for Asian populations and its implications for policy and intervention strategies. Lancet 2004;363:157–163.
Wilding JPH, et al. Once-weekly semaglutide in adults with overweight or obesity. N Engl J Med 2021;384:989–1002.
Look M, et al. Body composition changes during weight reduction with tirzepatide in the SURMOUNT-1 study of adults with obesity or overweight. Diabetes Obes Metab 2025;27:2720–2729.
Rudran B, et al. Glucagon-like peptide-1 receptor agonists are associated with improved 90-day outcomes after total hip and knee arthroplasty: a systematic review and meta-analysis. Bone Joint J 2026;108-B:986–994.
Wajda B, et al. Glucagon-like peptide-1 receptor agonists in hip and knee arthroplasty: a comprehensive systematic review and meta-analysis of perioperative and postoperative outcomes. Arthroplast Today 2026;39:102043.
Leggieri F, et al. No mid-term benefits of glucagon-like peptide-1 (GLP-1) receptor agonists following total joint arthroplasty: a systematic review. J Bone Joint Surg Am 2026;108:639–648.
Chan PYW, et al. Glucagon-like peptide-1 agonists: what the orthopaedic surgeon needs to know. JBJS Rev 2024;12(1).
El-Boghdadly K, et al. Elective peri-operative management of adults taking glucagon-like peptide-1 receptor agonists, glucose-dependent insulinotropic peptide agonists and sodium-glucose cotransporter-2 inhibitors: a multidisciplinary consensus statement. Anaesthesia 2025;80:412–424.
ข้อมูลในบทความนี้ใช้ประกอบการตัดสินใจเบื้องต้น ไม่ใช้แทนการตรวจและคำแนะนำจากแพทย์ การใช้ยาต้องอยู่ในการดูแลของแพทย์